بخش را در همه جا فرو مىفرستيم ، به كمك اين آب انواع ميوه‌ها را از خاك تيره بيرون مىآوريم . آفتاب بر اقيانوس‌ها مىتابد ، و بخار آب را به بالا مىفرستد ، بخارها متراكم مىشوند ، و توده‌هاى سنگين ابر را تشكيل مىدهند ، امواج باد توده‌هاى كوه پيكر ابر را بر دوش خود حمل مىكنند و به سوى سرزمين هائى كه مأموريت دارند پيش مىروند ، قسمتى از اين بادها كه در پيشاپيش توده‌هاى ابر در حركتند و آميخته با رطوبت ملايمى هستند ، نسيم دل انگيزى ايجاد مىكنند كه از درون آن بوى باران حيات بخش به مشام مىرسد ، اينها در حقيقت مبشران نزول باران هستند ، سپس توده‌هاى عظيم ابر ، دانه‌هاى باران را از خود بيرون مىفرستند ، نه چندان درشت هستند كه زراعت‌ها را بشويند و زمين‌ها را ويران كنند ، و نه چندان كوچكند كه در فضا سرگردان بمانند . آرام و ملايم بر زمين مىنشينند و آهسته در آن نفوذ مىكنند ، و محيط را براى رستاخيز بذرها و دانه‌ها آماده مىسازند ، زمينى كه در خشكى مىسوخت و شباهت كامل به منظرهء يك گورستان خاموش و خشك داشت تبديل به كانون فعالى از حيات و زندگى و باغ‌هاى پرگل و ميوه مىشود . به دنبال تمام اين حقايق عينى اضافه مىفرمايد : « اين چنين مردگان را از زمين بيرون مىآوريم » . وَ ارْسَلْنَا الرِّياحَ لَواقِحَ فَانْزَلْنا مِنَ السَّماءِ ماءً فَاسْقَيْناكُمُوهُ وَ ما انْتُمْ لَهُ بِخازِنينَ » « 1 » و بادها را باردار كننده فرستاديم ، و از آسمان آبى نازل كرديم و شما را با آن سيراب ساختيم و شما ذخيره كنندهء آن نيستيد .

--> ( 1 ) - حجر ( 15 ) : 22 .